Psychosociale therapie, wat is dat eigenlijk?

Psychosociale therapie is ontstaan omdat er een gat zat tussen maatschappelijk werk en psychologie en psychiatrie. Mensen zaten soms met problemen die niet zozeer van praktische aard waren ( maatschappelijk werk ) maar ook niet ernstig genoeg waren voor een verwijzing naar een psycholoog of psychiater. Psychosociale therapie gaat uit van een holistische benadering, hetgeen betekent dat er gekeken wordt naar alle factoren die problemen kunnen opleveren; psychisch, lichamelijk, sociaal, emotioneel. Een mens is niet een lichaam of een geest en maakt ook deel uit van een sociaal netwerk. Deze factoren kunnen niet los van elkaar gezien worden.

In bovenstaande voorbeelden lijkt de problematiek steeds niet ernstig genoeg om doorgestuurd te worden naar psychiater of psycholoog (hoewel dat in het laatste voorbeeld zeker wel het geval is). Er is wel duidelijk sprake van klachten of op zijn minst onbehagen. De oplossing is eenvoudiger dan gedacht en zo is het vaak:  het probleem is anders of minder groot dan je zelf denkt. Door ook te kijken naar de sociale context waarin problemen spelen is daar regelmatig de oplossing te vinden.

Psycho- verwijst naar interne individuele psychische processen zoals trauma’s, angsten en verdringingen die te maken hebben met de levensloop van een persoon en die bepaalde gedachten, emoties en gedragingen tot gevolg hebben.

Sociale- verwijst naar het sociaal netwerk waarvan iemand deel uitmaakt: gezin, familie, vrienden, werk, kerk, sport enz.

Zoals gezegd: Psychosociale therapie kijkt naar de som der delen die een mens eigenlijk is.

IMG_2711